Muzyka, która przyszła ze wsi
Słowo „bachata” oznaczało początkowo nie gatunek, tylko nieformalną zabawę przy muzyce na dominikańskiej wsi, czyli w el campo. Muzyka grana na takich spotkaniach wyrosła z bolero i z rytmów afro-antylskich, takich jak son, cza-cza i merengue.
Klasyczny skład to mały zespół: gitara prowadząca (requinto), gitara rytmiczna (segunda), bas, bongosy i güira, czyli metalowa tarka. Teksty opowiadają o miłości, namiętności i tęsknocie. Zanim przyjęła się nazwa „bachata”, mówiono na tę muzykę „amargue”, czyli gorycz.
Pierwsze oficjalnie uznane nagranie bachaty to „Borracho de amor” José Manuela Calderóna z 1962 roku, wydane nieco ponad rok po zamachu na dyktatora Rafaela Trujillo. Po upadku dyktatury wielu ludzi ze wsi przeniosło się do Santo Domingo i zabrało tę muzykę ze sobą do ubogich dzielnic stolicy.

Od muzyki z barów do Grammy i UNESCO
Przez długie lata bachata miała złą opinię. Za Trujillo była cenzurowana, a klasa średnia w miastach kojarzyła ją z biedą, barami i domami publicznymi. Jeszcze w latach 80. uchodziła za zbyt wulgarną dla radia i telewizji. W latach 60. jedyną stacją, która stawiała na bachatę, było Radio Guarachita prowadzone przez Radhamésa Aracenę.
W połowie lat 80. muzycy tacy jak Luis Segura i Leonardo Paniagua zaczęli sami nazywać swoją muzykę „música de amargue”, żeby odzyskać dla niej szacunek. W 1987 roku Blas Durán jako jeden z pierwszych nagrał bachatę na gitarze elektrycznej, a w latach 90. taki dźwięk stał się standardem.
Przełomem okazała się płyta „Bachata Rosa” Juana Luisa Guerry i zespołu 4.40, wydana w grudniu 1990 roku. Album zdobył nagrodę Grammy w kategorii tropikalnej muzyki latynoskiej, do 1994 roku sprzedał się w ponad 5 milionach egzemplarzy i wprowadził bachatę do głównego nurtu, w kraju i za granicą. Kolejny krok zrobiła grupa Aventura z nowojorskiego Bronksu, z wokalistą Romeo Santosem. Połączyła bachatę z hip-hopem, a jej piosenka „Obsesión” z 2002 roku trafiła na szczyty list w kilku krajach.
W 2019 roku UNESCO wpisało „muzykę i taniec dominikańskiej bachaty” na Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości. Merengue trafiło na tę listę trzy lata wcześniej, w 2016 roku.
Bachata a merengue: jak je odróżnić
Oba gatunki są dominikańskie i oba usłyszysz wszędzie, ale łatwo je rozróżnić. Merengue jest szybkie, w metrum na dwa. W wersji tradycyjnej, nazywanej perico ripiao, prowadzi akordeon, a rytm trzymają tambora, czyli dwustronny bęben, i güira. Narodziło się w połowie XIX wieku w dolinie Cibao, wokół Santiago.
Bachata jest wolniejsza, a prowadzą w niej gitary. Brzmi bardziej melancholijnie, nawet gdy da się do niej tańczyć. Historia obu gatunków też była różna. Trujillo promował merengue jako muzykę narodową i narzucał je wszystkim warstwom społecznym, a bachatę w tym samym czasie spychano na margines.
W tańcu różnicę poczujesz od razu. Bachatę tańczy się w parze, w ośmiu krokach, z charakterystycznym ruchem biodra na „cztery” i „osiem”.
Gdzie usłyszysz bachatę na żywo
Najprostsza odpowiedź: w colmado. To osiedlowy sklep spożywczy, który w wielu miejscowościach jest też punktem spotkań sąsiadów. Często gra w nim głośno merengue, bachata albo salsa, a w niedziele mężczyźni przychodzą tu na piwo i partię domina. Jeśli przejdziesz się wieczorem po zwykłej dzielnicy, a nie tylko po strefie hotelowej, prędzej czy później trafisz na taką muzykę.
W Santo Domingo dobrym adresem na niedzielę są ruiny klasztoru San Francisco przy Calle Hostos w Zona Colonial. Od lat w niedziele gra tam na żywo zespół Bonyé, a pod murami tańczą ludzie w każdym wieku, mieszkańcy i turyści. Wstęp jest wolny. Repertuar to głównie son i tradycyjne merengue, więc bachata nie jest tu główną muzyką, ale to dobre miejsce, żeby zobaczyć, jak Dominikańczycy tańczą w parach. Źródła podają różne godziny, od późnego popołudnia do około 22:00, a organizatorzy proszą o sprawdzenie terminu przed przyjściem.
Gdzie wziąć lekcję
Według UNESCO bachaty uczy w kraju ponad sto akademii, studiów i szkół tańca. Wielu Dominikańczyków uczy się jej jednak bez kursów, od dziecka, na rodzinnych i sąsiedzkich spotkaniach.
Turysta najłatwiej znajdzie lekcję przez platformy z lokalnymi przewodnikami i instruktorami albo pytając w hotelu. W Santo Domingo popularny jest taki format: lekcja bachaty i merengue z instruktorem, a potem spacer po lokalach Zona Colonial, gdzie ćwiczysz nowe kroki. Część zajęć prowadzi się po hiszpańsku i angielsku, więc o język zapytaj przy zapisie.
Zanim zapiszesz się na kurs, zapytaj, jakiego stylu uczy instruktor. W Dominikanie tańczy się bachatę dominikańską. W Europie popularna jest bachata sensual, którą wymyślono w Hiszpanii, w Kadyksie. Ma płynne ruchy całego ciała i bliski kontakt partnerów, inspirowane m.in. brazylijskim zouk. To dwa różne tańce, choć do tej samej muzyki.

Jak wygląda pierwsza lekcja
Zaczyna się od kroku podstawowego, bez partnera. Liczysz do ośmiu. Na „raz, dwa, trzy” robisz trzy kroki w bok w lewo, zaczynając od lewej stopy, a na „cztery” akcentujesz krok ruchem biodra. Na „pięć, sześć, siedem” wracasz w prawo, zaczynając od prawej stopy, a na „osiem” znowu akcent biodrem. Na początek zamiast biodra wystarczy lekkie stuknięcie albo uniesienie stopy, biodro przyjdzie później.
Potem łączysz się w parę. W tradycyjnej dominikańskiej wersji tańczy się blisko, w zamkniętym trzymaniu, tak jak bolero. Dominikański styl ma więcej szybkiej pracy stóp i obrotów zapożyczonych z salsy. Na pierwszych zajęciach najważniejsze jest jednak, żebyś złapał rytm i nie patrzył cały czas na swoje stopy.
Jeśli przyjeżdżasz sam, zapytaj przy zapisie, czy instruktor dobiera pary na miejscu, czy lepiej przyjść z kimś.
Koncerty w ruinach San Francisco i oferty lekcji zmieniają godziny i terminy, więc sprawdź je u organizatora dzień wcześniej.
Źródła · sprawdzone: listopad 2026
- UNESCO: Music and dance of Dominican Bachata ↗ (otwiera się w nowej karcie)
- Wikipedia: Bachata (music) ↗ (otwiera się w nowej karcie)
- Wikipedia: Bachata (dance) ↗ (otwiera się w nowej karcie)
- Wikipedia: Bachata Rosa ↗ (otwiera się w nowej karcie)
- The Conversation: jak bachata trafiła na cały świat ↗ (otwiera się w nowej karcie)
- Wikipedia: Merengue music ↗ (otwiera się w nowej karcie)
- Wikipedia: Colmado ↗ (otwiera się w nowej karcie)
- Salsa Vida: Bonyé w ruinach San Francisco ↗ (otwiera się w nowej karcie)
- Acento: niedziele z Bonyé w ruinach San Francisco ↗ (otwiera się w nowej karcie)





